άσπρο ή μαύρο...????

αυτός είναι ο μαύρος ...

και αυτός είναι ο άσπρος...!!!

ποιον προτιμάτε....???

J & J

Είδα χτες την ταινία, αφού περίμενα τόσες μέρες να βρεθεί ένας καλός άνθρωπος να το ανεβάσει. Δεν μπορώ να πω ότι είναι ταινία για 100 Όσκαρ, αλλά δεν μετάνοιωσα που το είδα. Άσε που μερικά σημεία με άγγιξαν ιδιαίτερα, λόγω καταστάσεων της ζωής μου. Και φυσικά υπάρχει και απόφθεγμα που βγαίνει από όλα αυτά, αλλά θα το γράψω στο τέλος για να διαβάσετε όλο το κείμενο, χαχαχαχαχαχα.

Εν ολίγοις, τον τελευταίο καιρό είμαι άνεργη, κι όταν δεν τρέχω για να εξυπηρετήσω τους γύρω μου, κλείνομαι στην κουζίνα και μαγειρεύω. Απέχω παρασάγκας από την απλή ανάμειξη υλικών, και ανακάτεμα τροφίμων. Δε μου αρκεί απλά ένα νόστιμο φαγητό, το θέλω ευπαρουσίαστο και διαφορετικό.

Έφτιαξα τούρτα, που την κάλυψα με αμυγδαλόψυχα, την οποία είχα βάψει, πλάσει και κόψει έτσι ώστε η τούρτα να θυμίζει κουτί δώρου, με τα φιογκάκια της και όλα. Έφτιαξα κέικ με γεύση νες καφέ, με συνοδεία σαντιγύ με άρωμα νες καφέ. Ακόμα και η κιμαδόποτά μου ήταν έτσι διπλωμένη που θύμιζε στρούντελ και ο σολωμός ήταν μαριναρισμένος με κρασί και μουστάρδα.

Και χτες το βράδυ ξέφυγα τελείως... Έκανα κέικ αρκουδάκι...!! Αυτό βέβαια θέλει φωτογραφία για να καταλάβετε τι ακριβώς έκανα. πάντως αυτή τη στιγμή στο σαλόνι μου υπάρχει ένα καθιστό αρκουδάκι, που φοράει παπιγιόν και καπνίζει πούρο, και είναι τόσο όμορφο που λυπόμαστε να το κόψουμε να το φάμε...

Η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό με ευχαριστεί ιδιαίτερα, με ηρεμεί, ακριβώς επειδή δεν είναι υποχρεωτικό και καταναγκαστικό. Χαίρομαι να πειραματίζομαι, ειδικά αφού τα αποτελέσματα δεν παιρνάνε από κρίση. Ο free φαίνεται να τρώει ότι κι αν του σερβίρω, και μέχρι τώρα θεωρεί ως αποτυχία μου τα τσουρέκια που έφτιαξα βάση συνταγής γνωστού τηλεοπτικού μάγειρα, τα οποία ήταν διαφορετικά από τα συνηθισμένα τσουρέκια που φτιάχνω. Βέβαια όσοι δοκίμασαν τα συγκεκριμένα τσουρέκια χωρίς να έχουν φάει τα πρώτα που έφτιαξα, είπαν ότι ήταν τόσο νόστιμα που ζήτησαν και δεύτερη μερίδα. Οπότε δεν τα χρεώνω στις αποτυχίες μου.

Και φυσικά κάπου έπεσε στο τραπέζι η ιδέα. Πήγαινε σε μια σχολή μαγειρικής. Και το σκέφτηκα για 3 ολόκληρα δευτερόλεπτα. Φαντασία έχω, υστερία στη γεύση έχω, σε σημείο να κάνω μαγείρισες χρόνων να χτυπάνε το κεφάλι τους στο τοίχο, και με κάποιο περίεργο τρόπο μπορώ να μαγειρέψω οτιδήποτε και να βγει νόστιμο και όμορφο. Αλλά δεν θέλω να το κάνω δουλειά. Δεν θέλω να το σπουδάσω. Μαρέσει να ανοίγω το τσελεμεντέ της γιαγιάς, γραμμένο στη καθαρεύουσα, και να αλλάζω τις συνταγές προκειμένου να φτιάξω αυτό που φαντάζομαι.

Επιτέλους έφτασε η μεγάλη ώρα. Τώρα θα διαβάσετε το απαύγασμα της σοφίας μου. Ο έρωτας δεν περνάει από το στομάχι. Απλά όταν είσαι ερωτευμένος και ευτυχισμένος σου βγαίνει την ώρα που μαγειρεύεις. Όλα αυτά τα ωραία συναισθήματα αποτυπώνονται στην κατσαρόλα σου. Οπότε ο έρωτας δεν περνάει από το στομάχι, ο έρωτας φαίνεται στην κατσαρόλα...!!!

υγ. παρόλο που μαγειρεύω τουλάχιστον ένα φαγητό και ένα γλυκό κάθε μέρα, δεν έχω πάρει ούτε μισό κιλό...!!! δεν είναι καταπληκτικό...??????????

Προσπάθειες μαγειρέματος...!!

Πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν ήμουν παιδούλα, έκανα κάποιες προσπάθειες να μαγειρέψω οτιδήποτε που θα μπορούσα να το φάω. Η μάνα μου είχε χάσει την υπομονή της και απλά δεν ασχολιόταν με το τι τρώω και τι όχι. Έτσι έμαθα να βολεύομαι με σαλάτες, τυρί και ψωμί, αλλά ως γνήσια Ταύρος ήθελα πιο έντονες γεύσεις. Κάπως έτσι μπήκα στη κουζίνα. Και μου άρεσε..

Ύστερα από μερικά χρόνια γνώρισα ένα παλικάρι. Μετά από λίγο καιρό είχα τη φαεινή ιδέα να του κάνω το τραπέζι. Ο απόλυτος πανικός...!!! Γιατί φυσικά δε θα έφτιαχνα πατάτες τηγανιτές (μπλιαχ) και μακαρόνια.. Μετά από αρκετή σκέψη, ψάξιμο και τρέξιμο έφτιαξα ένα δείπνο τριών πιάτων, σαλάτα και γλυκό. Και το αποτέλεσμα ήταν ότι αποφάνθηκε ότι προφανώς είχε μαγειρέψει η μάνα μου...!!! Οπότε τα επόμενα χρόνια τρώγαμε μόνο έτοιμο φαγητό, ή κοτόπουλο πανέ, αφού δεν υπήρχε περίπτωση να ξανασχοληθώ με το στομάχι του.

Όμως το μικρόβιο το είχα, και σε δεδομένες στιγμές, όπως τραπεζώματα σε φίλους, ή όταν μαζευόμασταν οι φιλενάδες στο σπίτι του λουκουμακίου, μαγείρευα εγώ, και το γούσταρα τρελά. Μ' αρέσει να ανακατεύω διάφορα υλικά, να δίνω γεύση σε απλά φαγητά κτλ κτλ κτλ. Για μένα σαλάτα δε σημαίνει ντομάτα- αγγούρι, ή λάχανο-καρότο. Γουστάρω να βάζω και ρόδι, και ξινόμηλο, και σως σκόρδου κι ότι άλλο μου έρθει εκείνη τη στιγμή. Γουστάρω η τούρτα που κόβω στα γενέθλια του να είναι από τα χεράκια μου, κι όχι έτοιμη.

Τώρα πια το μαγείρεμα είναι πια καθημερινό. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι βαρετό. Κάθε μέρα είναι μια πρόκληση, και μέχρι τώρα μάλλον τα κουτσοκαταφέρνω...!! Σας αφήνω λοιπόν τώρα γιατί πρέπει να ετοιμάσω το βραδινό μας.... Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε, θα φάμε πατάτες με πιπεριά φλωρίνης και μανιτάρια, με κόκκινη σαλτίτσα, γιαμ γιαμ...!!

Ο παλιατζής...

Βρε παιδιά, μια ερώτηση έχω και απάντηση δεν παίρνω... Αν, λέμε αν, έχω ένα σπίτι γεμάτο παλιατζαρία, παλιά έπιπλα, οικιακές συσκευές , βιβλιοθήκες κτλ κτλ κτλ, που δεν έχουν καμμιά αξία, τι τις κάνω...?? Τις βγάζω στο δρόμο και κλείνουν όλο το στενό...??? Ή φωνάζω παλιατζή...???

Κι ο παλιατζής θα δεχτεί να κουβαλήσει όλη αυτή την ρημαδοκατάσταση χωρίς να βγάλει κάτι, ή θα πρέπει να τον πληρώσω κι όλας..??

Είδατε, σας το είπα, έχω απορίες...!!!

λέξεις- εικόνες-μνήμες-αναμνήσεις...

Ένας χρόνος πέρασε. Έφυγες όσο κι αν προσπαθήσαμε να σε κρατήσουμε. Δώδεκα μήνες χωρίς εσένα. Είναι πολλοί. Η απουσία σου δυσβάσταχτη. Όμως δεν φοβάμαι για σένα. Ξέρω ότι είσαι δυνατός. Κι ότι οι νεράιδες δε θα σε αφήσουν ποτέ μόνο. Δεν θα τρέμεις στο σκοτάδι ούτε θα γίνεσαι μούσκεμα στη βροχή. Θα πιάνεσαι από τα φτερά τους και θα κάνετε μακρινά ταξίδια, γεμάτα μουσική και φως.

Το κόκκινο του πόνου άλλαξε, έγινε κόκκινο της αγάπης. Το μαύρο της μοναξιάς μεταλλάχθηκε σε μαύρο του πείσματος. Μην ξεχάσεις ποτέ γλυκέ μου ότι η ελπίδα είναι σαν την νεραιδόσκονη. Την σκορπάμε γύρω μας και όλα λάμπουν, όλα γίνονται καλύτερα. Ακόμα και μέσα από μεγάλους αγώνες, ακόμα και μετά από τεράστιες δυσκολίες, το φως πάντα κερδίζει, το χρώμα δημιουργεί κύκλους στο μυαλό μας.

κλήση σας προωθείται...

Αν ξανακούσω κανένα μαλάκα να μου πει ότι τώρα που δεν δουλεύω έχω άφθονο χρόνο θα του αραδιάσω όσα λιμενεργάτικα πρόλαβα να μάθω στα 3 χρόνια που δούλευα στον Πειραιά. Κι αν με παιρνει κανείς τηλέφωνο, δεν μπορώ να απαντήσω, είμαι στο νοσοκομείο. Και μη ρωτήσετε σε ποιο νοσοκομείο, γιατί με πάει γαμιόντας... Κάθε μέρα φεύγω το πρωί από το σπίτι και παίρνω σβάρνα τα νοσοκομεία. Και να πεις ότι κάνω και τίποτα... Ηθική συμπαράσταση προσφέρω, κι ανάμεθα κι αν την καταλαβαίνουν οι αποδέκτες...

Άσε που νοιώθω και τύψεις. Έχω να μαγειρέψω 4 μέρες, με εξαίρεση την Κυριακή το βράδυ. Έχω χώσει τη μάνα μου να μαγειρεύει, και φυσικά δεν τρώω τα φαγητά της αφού σε κάθε μπουκιά βρίσκω 88 ελατώματα. Βασικά αυτό το πρόβλημα το έχω γενικά. Μάλλον η αίσθηση της γεύσης μου είναι εξαιρετικά έντονη, με αποτέλεσμα να είμαι εξαιρετικά αυστηρή στην κρίση μου. Και το χειρότερο είναι ότι όλος ο κόσμος θεωρεί τη μάνα μου εξαίρετη μαγείρισσα και μάλλον την πληγώνω με τα λόγια μου. Πριν λίγο καιρό είχε φτιάξει σοκολατόπιτα. Παρένθεση. Λατρεύω την σοκολάτα. Μπορώ να ζω μόνο με σοκολάτα. Κλείσιμο παρένθεσης. Η συγκεκριμένη σοκολατόπιτα μου φάνηκε άθλια. Όλοι οι παριστάμενοι ζήτησαν και δεύτερο κομμάτι, εκτός από μένα που έφαγα μόνο μια κουταλιά. Δεν ήξερα καν τη συνταγή και τα υλικά που είχε βάλει μέσα. Της είπα λοιπόν τι πρέπει να αλλάξει. Και ευτυχώς το έκανε. Οπότε η επόμενη σοκολατόπιτά της άγγιζε την τελειότητα.

Είχα κλείσει μια συνάντηση με ένα άτομο που τον τελευταίο καιρό είναι δύσκολο να το συναντήσω. Και μάλιστα ο σκοπός της συνάντησης ήταν για να διεκπαιρεώσουμε δική μου δουλειά. Και... το ξέχασα. Τόσο απλά. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να πάρω ένα γαμωτηλέφωνο για να επιβεβαιώσω το ραντεβού. Και το ξέχασα....!!!

Και τώρα που γράφω είναι μόνο και μόνο γιατί πρέπει να περιμένω λίγη ώρα πριν πάω για ύπνο. Αλλιώς δεν θα έβρισκα χρόνο ούτε για αυτές τις 5 αράδες. Το μόνο καλό είναι ότι τις τελευταίες μέρες κατάφερα να διαβάσω 2 βιβλία. Αν και κανονικά θα έπρεπε να διαβάζω μαθηματική λογική... 

Αύριο θα περάσω από 3 νοσοκομεία, ελπίζω να μην συναντήσω κανέναν από σας. ;-)

ο βασιλιάς των αριθμών...

Ο βασιλιάς του μηδενός είναι ο χρόνος.  Το μηδέν ο άνθρωπος το έκοψε κομμάτια και δημιούργησε τους αριθμούς. Οπότε ο άνθρωπος έγινε ο βασιλιάς των αριθμών, αφού χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχαν. Κι αφού οι αριθμοί είναι κομμάτια του μηδενός τότε ο άνθρωπος είναι βασιλιάς του χρόνου...

Ο παραπάνω συλλογισμός δεν είναι ακριβώς δικός μου. Το πρώτο κομμάτι είναι του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, Πολίτη ποιητή, το δεύτερο κομάτι είναι της Ρέας Σταθοπούλου, συγγραφέα, και το τρίτο κομμάτι είναι δικό μου.

Χρειάζομαι λίγη ηρεμία. Και φυσικά δεν βοηθάει ότι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, ούτε βέβαια το γεγονός ότι είμαι μια μη χαρακτηρισμένη. Ξέρω τι δεν είμαι, το τι είμαι ακριβώς είναι ακόμα αδιευκρίνιστο. Δεν είμαι απολυμένη, δεν είμαι άνεργη, δεν είμαι σαφώς εργαζόμενη.

Κι ο χρόνος δεν είναι ακριβώς προς όφελός μου. Δεν νοιώθω να τον εξουσιάζω, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Σαν να με προσπερνάει, σαν να τον κυνηγάω χωρίς καν να τον πλησιάζω... Κι εννοείται ότι είναι αμίλεικτος. Όχι δεν ξυπνάω κάθε πρωί και να ψάχνω μια καινούρια ρυτίδα. Δε με αφορούν τέτοιες λεπτομέρειες. Ξυπνάω όμως κάθε πρωί και δεν νοιώθω χαρούμενη. Είμαι εκτός προγράμματος και αυτό με ισοπεδώνει.

Σκεφτόμουν χτες που μαγείρεψα κάτι σαν παστίτσιο πόσο σπάνιο είναι να συναντηθούν δύο άνθρωποι που δεν τους αρέσουν τα μακαρόνια. Και πόσο μάλλον να είναι ζευγάρι....!! Και συνειρμικά θυμήθηκα την καημένη τη κουμπάρα που πρέπει κάθε φορά να κάνει ολόκληρη προετοιμασία για να με τραπεζώσει, καθώς και την φίλη από τα παλιά που ήδη αγχώνεται τι θα μας ταϊσει.

Βασικά είμαι παμφάγο με ιδιαίτερη ροπή προς το κρέας αρκεί να μην είναι ψημένο στα κάρβουνα. Η μυρωδιά του κάρβουνου είναι σαν μολότωφ στο στομάχι μου. Επίσης απεχθάνομαι τις τηγανητές πατάτες, κι από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου δεν τις έτρωγα ποτέ. Βέβαια αν ήμουν μόνη μου σε ένα ερημικό νησί με μοναδική τροφή πατάτες τηγανητές θα τις έτρωγα, όπως φαντάζομαι ότι θα έτρωγα κι άλλα πράγματα. Όμως στη παρούσα φάση έχω το δικαίωμα επιλογής, οπότε δεν τρώω μακαρόνια, τηγανητά, καρβουνιστά, ζωντανά, ωμά, αστακό, πατσά, και πολλά άλλα που αυτή τη στιγμή δεν μου έρχονται...

Αν λοιπόν θέλετε να μας κάνετε το τραπέζι μπορείτε να φτιάξετε μια ωραιότατη σαλάτα, με ρόκα, μαρούλι, ντομάτα, αγγούρι, καλαμπόκι, κρουτόν, παρμεζάνα και κοτόπουλο ψητό χωρίς λάδι. Πλήρες γεύμα, χορταστικότατο, και ευκολότατο..!

Κάθε Τρίτη- Πέμπτη -Παρασκευή έχει λαϊκή αγορά σε απόσταση περίπου 4 τετραγώνων από το σπίτι μου. Οπότε δεν χρειάζεται να πηγαίνω και να φορτώνομαι σαν γαϊδουράκι, αφού ανά 2-3 μέρες μπορώ να ανανεώνω το περιεχόμενο του ψυγείου μου. Αυτό για να μην διαβάζω ανακρίβειες ότι πια δεν υπάρχουν λαϊκές αγορές στην Αθήνα, προφανώς εσείς μένετε σε λάθος περιοχές...

Ντιμπέιτ, ανεργία και λοιπές μαλακίες...

Η τηλεόραση είναι ανοιχτή και με κόπο προσπαθώ να συγκεντρωθώ να ακούσω τις μαλακίες που λένε... Ανατριχιάζω στη σκέψη ότι ένας από αυτούς θα μας κυβερνάει αύριο...!!! Το καλύτερο από όλα ήταν η λύση των οικολόγων για το μακεδονικό... Είπαν ότι αφού μέχρι το τέλος του αιώνα μας η Θεσσαλονίκη θα έχει βουλιάξει, δεν υπάρχει λόγος να τσακωνόμαστε με τη ΦΥΡΟΜ...!! Καλό ε...???

.

Η σκέψη μου ταξιδεύει συνέχεια... Σήμερα έκλεισε η εταιρία που δούλευα... Μαζί με άλλες 3 εταιρίες... Συνολικά 1.200 άνεργοι...!!! Μόλις 20 μέρες πριν τις εκλογές... Η ανεξάρητη επιτροπή πήρε αυτή την απόφαση. Η ανεξάρτητη αρχή που διορίζεται από το κράτος... Αυτή που σε 20 μέρες δεν θα υφίσταται πια έκρινε το μέλλον 5 εταιριών, οι οποίες μάλλον θα είχαν άλλη αντιμετώπιση αν η κυβέρνηση ήταν άλλη...

.

Είμαι 30 χρονών και ουσιαστικά είναι η 2η φορά που μένω άνεργη... Η διαφορά είναι ότι την πρώτη φορά πήρα αποζημίωση, γράφτηκα ταμείο ανεργείας και πήγα 4 μήνες στην Πάρο.... Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά... Δεν θα πάρουμε αποζημίωση για τουλάχιστον 1 χρόνο, και ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει πότε θα μπορέσουμε να μπούμε ταμείο ανεργίας...

.

Και πια δεν είμαι μόνη μου... Έχω κι άλλο άτομο να σκεφτώ... Άρα δεν μπορώ να το αφήσω να με πάρει από κάτω... Δεν μπορώ να ζω με ένα τοστ την ημέρα... Δεν μπορώ να πάρω άδεια διαρκείας...

Είναι όμως καλύτερα γιατί αυτή τη φορά έχω κάποιον δίπλα μου που με κάνει να νοιώθω ασφάλεια...

.

Κάθομαι στον καινούριο μας καναπέ και κοιτάω τον φρεσκοβαμμένο μας τοίχο... Καινούριο ξεκίνημα, καινούρια θέλω, καινούρια όνειρα... Ίσως είναι για καλό που σύντομα θα μιλάω και για καινούρια δουλειά....!!!!

Ξέχεσμα στο οποιοδήποτε υπέρτατο ον...

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Ίσως σε μερικούς να μην αρέσουν αυτά που θα διαβάσουν, ειδικά σε αυτούς που έχουν πάει έστω και μια φορά εκκλησία τα τελευταία 15 χρόνια... Οπότε παρακαλούνται όσοι αισθάνονται ότι μπορεί να θιγούν, να μην συνεχίσουν την ανάγνωση.... Ευχαριστώ...

.

.

.

.

Γιατί ρε πούστη Θεέ...??? Τι χρωστούμενα μπορεί να έχει μια ψυχή 2 μόνο ημερών..?? Δεν σου φτάνουν όλοι αυτοί εκεί έξω που έχουν ήδη χαρίσει τη ψυχή τους στο διάολο...??? Γιατί πρέπει να ταλαιπωρείς ένα αθώο πλασματάκι...??? Πόσο ακόμα σαδιστής μπορείς να γίνεις...???

Που είναι όλα αυτά που υποσχέθηκε ο γιος σου..? Η τιμωρία των ανώμαλων και αμαρτωλών  και η σωτηρία των αθώων και αγνών...??? Άντε γαμήσου. Δεν ανέχομαι άρρωστους  ψυχικά ανθρώπους να τριγυρνούν εκεί έξω και να αμαυρώνουν αθώες ψυχές, την ίδια στιγμή που μωράκια παλεύουν για μια ανάσα, και δίνουν μάχη για τη ζωή τους πριν καλά καλά έρθουν στη γη....

Αρνούμαι να δεχτώ ότι όλα γίνονται για ένα σκοπό, να σκύψω το κεφάλι και απλά να προσευχηθώ για την σωτηρία του.... Ακόμα κι αν την τάξουμε στο Σταυρό σου, αυτή θα κουβαλάει το δικό της για όλη της τη ζωή... Κι αφήνεις άλλους, σωτήρες και σωτήριους, να απολαμβάνουν τα αγαθά κι ακόμα παραπάνω.... Αυτό δεν είναι δίκαιο... Κι εγώ στη ζωή μου θέλω το Δίκαιο.....

Δεν υπάρχεις, και το αποδεικνύεις κάθε μέρα.....

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 4ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ



Η Κεντρική Επιτροπή του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή αποφάσισε κατά πλειοψηφίαν την συμμετοχή του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος ΑΥΤΟΝΟΜΑ στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009 σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας.
Οι 25 χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι μας εμπιστεύτηκαν στις 7 Ιουνίου δεν θα προδοθούν από το Κίνημά μας. Άλλωστε από την πρώτη μετά τις εκλογές της 7ης Ιουνίου ημέρα είχαμε δηλώσει ότι οι ψήφοι αυτοί δεν πωλούνται, δεν παραχωρούνται, δεν είναι διαπραγματεύσιμοι.

Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Καλό Αγώνα!

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ